குலதெய்வம் காட்டிய வழியில்

"குலதெய்வம் காட்டிய வழியில் வந்த காஞ்சி தெய்வம்! ஸ்ரீ பாலாஜியாய் இறங்கி வந்த மஹா பெரியவா!"* 

திருப்பதிக்கு என்று வேண்டிக்கொண்டால், அதை அந்த வெங்கடாசலபதியிடம் சென்றுதான் தீர்க்க வேண்டும் என்று சொல்வார்கள்.

ஒரு சமயம் பக்தர் ஒருவர், திருப்பதிக்கு என்று வேண்டிக் கொண்டார். தினமும் உண்டியலில் பணம் சேர்த்தார். ஓரளவு தொகை சேர்ந்தது.  அந்த சமயத்தில் திருப்பதியில் பக்தர்கள் தங்குவதற்கான அறைகள் கட்டிக் கொண்டிருந்ததால், தான் சேர்த்த பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு திருப்பதிக்குச் சென்றார், பக்தர்.  ஓர் அறை கட்டுவதற்கு உரிய செலவாக அவர்கள் சொன்னதைக் கொடுத்தார்.  அதன் பிறகும் ஆறாயிரமோ ஏழாயிரமோ மீதி இருந்தது.  அதை என்ன செய்வது? என்று யோசித்த பக்தருக்கு, மனதிற்குள் ஓர் எண்ணம் தோன்றியது.

தான் எப்போதும் மனதார ஆராதிக்கும் காஞ்சி மஹானை தரிசித்து, அவரது ஆணைப்படி இந்தத் தொகையை செலவிடலாம் என்ற யோசனை தோன்றியதும், அங்கேயிருந்து காஞ்சி மடத்துக்குப் புறப்பட்டார்.

அதே சமயம் அங்கே காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு சம்பவம் நடந்து கொண்டிருந்தது.  தன்னுடைய மகளின் கல்யாணத்துக்கு ஏதாவது உதவி செய்ய முடியுமா? என்று மஹா பெரியவாளைக் கேட்பதற்காக ஏழைப் பெண்மணி ஒருவர், தன் மகளோடு மடத்துக்கு வந்திருந்தார்.

நீண்ட வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்த அவர்கள், மெதுவாக நகர்ந்து மஹான் முன் வந்து நமஸ்கரித்து தங்களின் குறையைச் சொன்னார்கள்.

ஆதூரத்தோடு அந்தப் பெண்மணியின் மகளுடைய முகத்தைப் பார்த்தார், மஹான்.

"இப்போ மடம் இருக்கிற நிலைமைல பெருசா ஒண்ணும் பண்ண முடியாது.  ஆனா, தாலி வேணும்னா தரமுடியும்.  அதுலயும் ஒரு பிரச்னை இருக்கு.  நீங்க வைஷ்ணவான்னு நினைக்கிறேன்.  இங்கே இருக்கிறதெல்லாம் சைவர்கள் திருமாங்கல்யம்! அதை எப்படி உங்களுக்குத் தரமுடியும்னுதான் யோசிக்க வேண்டியிருக்கு!" மென்மையாகச் சொன்னார், மஹான்.

ஒரு விநாடி திகைத்து நின்ற அவர்கள், "சுவாமி, நீங்க தர்றேன்னு சொல்ற மாங்கல்யமே எங்களுக்குப் பரவாயில்லை.  நாங்க வைணவர்களா இருந்தாலும், இவளுக்குப் பார்த்திருக்கிற வரன், சைவர்தான்.  அதனால, அந்த மாங்கல்யத்தையே குடுங்க!" தழுதழுப்பாகச் சொன்னார்கள்.

பக்கத்தில் நின்ற அணுக்கத் தொண்டரை அழைத்து, ஸ்ரீகார்யத்திடம் சொல்லி திருமாங்கல்யம் வாங்கிவரச் சொன்னார், பெரியவா.  அவர் சென்று வாங்கி வந்த தாலியை அந்தப் பெண்மணியிடம் தந்து ஆசிர்வதித்தார், மஹான்.  அதை வாங்கிக் கொண்டு அவர்கள் மெதுவாக நகர, அதேசமயம் இன்னொரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது அங்கே.

திருப்பதியில் இருந்து மஹா பெரியவாளை தரிசிக்க வந்த பக்தர், அப்போதுதான் மடத்துக்குள் நுழைந்தார்.  அவர் அடிக்கடி வரக்கூடியவர் என்பதால், கொஞ்சம் தொலைவில் வரும்போதே அவரைப் பார்த்துவிட்ட மஹான், இங்கே வா!  என்பதுபோல் சைகை காட்டி அவரை அழைத்தார்.

வேகமாக வந்து மஹாபெரியவா முன் அவர் பவ்யமாக நிற்க, "அதோ திருமாங்கல்யம் வாங்கிண்டு போறாளே... அந்தப் பெண்ணோட கல்யாணத்துக்கு உன் கிட்டே இருக்கிற தொகை எதையாவது குடுத்து உதவி பண்ணு!" சொன்னார் மஹான்.

வாடிய முகத்தோடு நடந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பெண்மணியையும் அவரது மகளையும் அவசர அவசரமாக அழைத்தார்கள், அணுக்கத் தொண்டர்கள்.  திருப்பதிக்குச் செலுத்தியதுபோக மீதமிருந்த பணத்தை அவர்களிடம் கொடுத்தார், பக்தர்.  வாங்கிக் கொண்டவர்கள் தழுதழுப்பாக, "பாலாஜி எங்களைக் கைவிடலை" என்றபடியே பெரியவாளின் திருவடிகளில் விழுந்து நமஸ்கரித்தார்கள். 

"அது என்ன? மஹானை பாலாஜின்னு சொல்றீங்க?" கேட்டார் பக்தர்.

"எங்களுக்கு திருப்பதி பாலாஜிதான் குலதெய்வம்.  அவரைத் தவிர வேற சுவாமியையே தெரியாது.  மஹா பெரியவரைப்பத்தி கூட எங்களுக்கு நிறையத் தெரியாது.  கல்யாணச் செலவுக்கு கஷ்டப்படறதைச் சொன்னா , உதவி செய்வார்ன்னு ஒருத்தர் சொன்னதாலதான் இங்கே வந்தோம்.  ஆனா, இங்கே வந்து மஹான் முன்னால நின்னப்போ எங்களுக்கு இவர் அந்தத் திருப்பதி பாலாஜியாகத்தான் தெரிஞ்சார்.

தாலியை வாங்கிக்கிட்டு நகர்ந்த சமயத்துல, "பகவானே உன்னைத்தானே நம்பி வந்தேன்... இப்போ இதை மட்டும் தந்து அனுப்பறியே... செலவுக்கு என்ன செய்வேன்!" னு அந்த பாலாஜியைத்தான் மனசுல நினைச்சேன்.  இதோ இப்போ கூப்பிட்டுப் பணம் தந்து அனுப்புறார்.

"அந்த பாலாஜிக்கிட்டே வேண்டினதை இவர் நிறைவேத்தி வைக்கிறார்னா, அவரும் இவரும் ஒன்று என்றுதானே அர்த்தம்!"  அந்தப் பெண்மணி சொல்லச்  சொல்ல, சிலிர்த்துப் போனார்கள் அங்கே இருந்தவர்கள்.

I Cannot Live Without You.

 "I Cannot Live Without You... But Even If You Are Not There, I Must Learn To Stand On My Own!"

This Sunday, Every Husband & Wife Should Read This Once.

Wife: "Dear, Can I ask you something? Please don't take it the wrong way. I want an honest answer" 

Husband: "Are you going to ask me another difficult question? Okay, ask!" 

Wife: "Our children have settled abroad. We are living here by ourselves. By God's grace we have no shortage of food, clothing or a home. We have each other, and we are spending our lives peacefully. But as the years pass, our age is increasing and our strength is slowly reducing. We cannot stay permanently with our children like before. They too have their jobs, children's education and family responsibilities. They cannot always come and stay with us. That is why I'm worried. If something happens to me, how will you manage alone?

Sometimes these thoughts keep me awake at night.

The husband remained silent for a moment and then said;

Husband:"I have the same fear. But there is one small difference. You are thinking about how you will live if I am not there. I am thinking about how you can7 live if I am not there! I am five years older than you. Nobody knows who will leave this world first. So, today, there is something we need to talk about 

Love is not only about depending on each other. It is also about preparing each other to stand strong when one of us is no longer there.

You often tell me. ‘What will I do if you are not there?’ But what I want to ask you is, ‘What will you be able to do if I am not there?

Can you go to the *ATM at the end of our street and withdraw money?

Can you send money through UPI?

Do you know what an * OTP is when it comes to your phone? 

Do you know how to use Google Pay, PhonePe or Net Banking?

Can you book a cab during an emergency?

Can you call 108 Ambulance? Do you know where the *Emergency Contacts are saved on my phone? 

Can you make a video call to our children?

Can you share your location through WhatsApp? Can you send our home location through Google Maps?

Do you know where my *hospital, doctor and insurance details* are kept? 

Do you know where our health insurance card is and how to use it? 

Do you know how to book a gas cylinder when it runs out? 

Can you pay the electricity bill? Can you recharge your mobile?

Do you know where our *bank accounts* are? Do you know how many deposits we have and when they mature?

Do you know where our important documents — *Aadhaar, PAN, Insurance, Property Papers and Bank Details are safely kept? 

We often say that our children are living abroad. But if they need us someday, can we make a video call and clearly explain our situation to them?

These may seem like small things. But during an emergency, these small things can become very important

The wife slowly said: You have told me many times, but I never thought I would need to know all this. You are there, right? I always thought you would take care of everything

The husband smiled. That is our biggest mistake. All our lives, we have depended on each other saying, ‘He is there, she is there'.

But life comes with no guarantee

So, from now on,

You teach me. I'll teach you

You learn UPI. I'll learn some cooking

You learn the banking work. I'll learn some household responsibilities

You learn the Emergency Contacts.. I'll show you where the insurance details are

You learn *online payments. I'll show you where the medicines and medical records are kept.

We should live together. But at the same time, we should be capable of standing strong even if one of us is not there

Tears filled the wife's eyes. "This makes me feel scared". The husband held her hand and said: "There is no need to be afraid. Instead of being afraid of what is beyond our control, it is better to learn what is within our control.

We don't know how many days God has given us.  But we can choose to spend every day with *confidence, courage and by supporting each other. 

It is not enough to simply read the *Bhagavad Gita*. We should also practise the courage it teaches us in our lives.

From childhood, we teach our children. Education, jobs, driving, cooking, swimming, technology, money management, everything.

But as we grow older, instead of saying, ‘Why do I need to know these things?’ we should ask ourselves. ‘If I need this tomorrow, can I manage it myself?’ 

A husband cannot replace a wife. A wife cannot replace a husband. But they can be each other's most beautiful support in life. As long as that support is with us, let us live with love.

At the same time, let us prepare each other so that, if one day one of us is no longer there, the other does not break down but stands strong

Learn technology

Learn digital payments

Understand banking

Know emergency services

Keep important documents organised

Keep important information safely managed

Stay regularly connected with your children

Above all, love and respect each other

Finally, just one thought;

I cannot live without you — that is love

I can still stand even if you are not there — that is understanding life

As long as you are with me, I will stand by you — that is true companionship

Doing our part is in our hands. Protecting us is in His hands

Let this little story remind every husband and wife to pause for a moment. And ask ourselves what we need to learn, prepare and do for each other while we still have each other 

Dedicated to all aged couples

பெரியவாளின் ருத்திராக்ஷ மாலை

ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்

நமாமி பகவத் பாத சங்கரம் லோக சங்கரம்

நம்மிடையே நடமாடும் தெய்வமாக விளங்கிய ஸ்ரீ ஸ்ரீ மகாபெரியவர் சங்கீதத்தில் மிக்க நாட்டம் கொண்டவர். அவர் ஒரு சிறந்த வீணை வித்துவானும் ஆவார். 1953 ஆம் வருடம் நுங்கம்பாக்கம் ஜம்புலிங்க நாயகன் தெருவில் மகாபெரியவர் தங்கியிருந்தபோது அடுத்த வீட்டில் பழம் பெரும் கர்நாடக சங்கீத பாடகர் மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் குடியிருந்தார். ஒரு நாள் மகாபெரியவர் பூஜை செய்துகொண்டிருந்த போது பக்கத்துக்கு வீட்டில் பாட்டு சத்தம் கேட்டது. சுருதி சுத்தமாக சுநாதமாக “விநாயகுனி….” என்ற மத்தியமாவதி ராகத்தில் அமைந்த தியாகராஜ கீர்த்தனையை தான் விஸ்வநாத ஐயர் பாடிக்கொண்டிருந்தார்.

அந்த பாடலில் “அனாத ரக்ஷகி ஸ்ரீ காமாக்ஷி ….” என்ற நெகிழ்வான வரிகளில் தீர்க்கமாக நிரவல் செய்து அவர் பாடிய தெய்வீக கானம் காந்தம் போல் அனைவரையும் ஈர்க்க , பூஜை செய்து கொண்டிருந்த மகாபெரியவர் திடீரென்று கிளம்பி வித்துவான் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்.

பரமேஸ்வரனே நேராக வந்ததை பார்த்து விஸ்வநாத ஐயர் தம்பதி சந்தோஷ அதிர்ச்சியில் உறைந்தனர். உடனே கோலம் போட்டு , மாவிலை கட்டி, பூர்ணகும்பம் என்று எத்தனித்த அவர்களிடம் பெரியவர்

“அதெல்லாம் இருக்கட்டும்…….விஸ்வநாதா என்னை பூஜையில் உட்காரவிடாமல் உன் இனிய பாட்டினால் இங்கே ஈர்த்து விட்டாய். நீ க்ஷேமமாக இருப்பாய்” என்று ஆசிர்வதித்தார். அப்போது “நாத தனுமனிசம்” என்ற தியாகராஜ கீர்த்தனையை பற்றி விரிவாக உரைத்த பெரியவர் எவ்வாறு பரமேஸ்வரனின் ஐந்து முகங்களிலிருந்து சப்தஸ்வரங்கள் பிறந்தன என்பதை நயம்பட எடுத்து உரைத்தார்.

அப்போது வித்துவான் சொன்னார் “எனக்கு பூஜை ஆச்சாரம் எதுவும் தெரியாது பெரியவாள். எனக்கு அனுக்கிரஹம் பண்ணுங்கோ” என்றார்,

அதற்கு பெரியவாள் “உன் உடம்பில் காமாக்ஷி ரேகை ஓடறது. நன்னா சங்கீதம் பாடியே ஸ்வாமிக்கு நீ பாமாலை சாத்து” என்று ஆசிர்வதித்து விட்டு கிளம்பி சென்று விட்டார்.

பெரியவர் சென்ற பின்னும் அந்த திருவுருவமும் அவரது கழுத்தில் அணிந்திருந்த ருத்திராக்ஷ மாலையும் வித்துவான் கண்ணிலேயே இருந்தது. மனதில் அந்த ருத்திராக்ஷ மாலை தனக்கு கிடைக்காதா என்று ஒரு ஏக்கமும் இருந்தது. அந்த ஏக்கத்தினை தன மனைவி மற்றும் குடும்பத்தினரிடமும் பகிர்ந்து கொண்டார். பின்னர் 1970 மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் மறைந்து விட்டார்.

இது நடந்து சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு 1983 இல் சதாராவில் பெரியவர் முகாமிட்டுருந்தார் பாடகர் விஸ்வநாத ஐயரின் மகனும் மிகச்சிறந்த பாடகருமான மகாராஜபுரம் சந்தானம் ஒரு மாலை பொழுதில் அப்போது தரிசனம் செய்ய வந்திருந்தார்.

“வா சந்தானம் …..பாடு பாடு. மோஹன ராகம் பாடு . அது உங்க குடும்ப சொத்தாச்சே” என்று பெரியவர் சொல்ல எல்லோர்க்கும் பரவசம் ஏற்படுத்தும் வகையில் சந்தானம் அவர்கள் பாட பெரியவர் உட்பட அங்கிருந்தோர் அனைவரும் மெய்மறந்து ரசித்தனர்.

அதன்பின் பெரியவர் “நீ இங்கே தங்கிவிட்டு காலையில் செல்” என்று அன்பு கட்டளை இட்டார். பெரியவரின் அறைக்கு பக்கத்துக்கு அறையில் சந்தானம் குடும்பத்தினர் தங்கியிருக்க அன்றிரவு பாடகர் உறக்கமின்றி புரண்டு படுத்தார். அவர் மனதில் தனது தந்தை ஆசைப்பட்ட அந்த ருத்திராக்ஷ மாலை தனக்காவது கிடைக்குமா என்ற ஏக்கம்.

விடியற் காலை 3 மணி இருக்கும் உறக்கமின்றி பாடகர் ஏதோ அரவம் கேட்டு எழுந்தார். ஜன்னல் வழியே பார்த்த போது பெரியவர் தானே தன் அறையை சுத்தம் செய்வதை கண்டார்.

இதை பார்த்தவுடன் பெரியவர் வா சந்தானம் மோஹனம் பாடி எவருரா கீர்த்தனை பாடு என்று சொல்ல மீண்டும் வித்துவான் தனது மோகனாஸ்திரத்தினால் பெரியவரை கட்டிப்போட அப்போது நிகழ்ந்தது அற்புதம்.

தன் கழுத்தில் போட்டிருந்த ருத்திராக்ஷ மாலையை கழட்டி சந்தானத்திடம் கொடுக்க ஆனந்த கண்ணீருடன் அதனை பெற்றுக்கொண்டு ஊர் திரும்பினார். அந்த மாலை இன்றும் சந்தானம் அவர்களை மருமகன் தியாகராஜனால் பூஜிக்கப்பட்டு வருகிறது. எந்த பக்தனையும் குறையோடு அனுப்பியதில்லையே இந்த உள்ளம் கவர் கள்வனாகிய உத்தமபிரன்.

அபார கருணா சிந்தும் ஞானதம் சாந்த ரூபிணம்

ஸ்ரீ சந்திரசேகர குரும் ப்ரணமாமி முதான்வஹம்.

கர்மாவின் விளைவே

*ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் இன்பமும் துன்பமும் கர்மாவின் விளைவே..! கருடனுக்கு உபதேசித்த காகபுஜணடர்

மகாவிஷ்ணுவின் வாகனமாகவும், வேதங்களின் சாரத்தை அறிந்த ஞானியாகவும் கருடன் போற்றப்படுகிறார். இருந்தாலும், ஒரு காலத்தில் அவருடைய மனதிலும் ஒரு பெரிய சந்தேகம் எழுந்தது. ‘உலகில் எண்ணற்ற உயிர்கள் பிறந்து வாழ்ந்து இறக்கின்றன. சிலர் அறநெறியில் வாழ்ந்தும் துன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள். சிலர் அதர்ம வழியில் நடந்தும் சுகமாக வாழ்வது போல் தெரிகிறது. பிறப்பு, இறப்பு, கர்மா, விதி, முக்தி ஆகியவற்றின் உண்மையான ரகசியம் என்ன? மரணத்தை யாராலும் வெல்ல முடியுமா? ஆத்மாவின் பயணம் எவ்வாறு தொடர்கிறது?’ என்ற எண்ணங்கள் கருடனின் மனதை ஆட்கொண்டன.

இந்தச் சந்தேகங்களுக்கு விடை தேடிய கருடன், பல மகரிஷிகளையும், சித்தர்களையும், தேவர்களையும் சந்தித்தார். ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குத் தெரிந்த ஞானத்தை எடுத்துரைத்தாலும், அவரின் மனம் முழுமையாகத் திருப்தி அடையவில்லை. இறுதியில், பல யுகங்களை கடந்த மகா ஞானியான காகபுஷுண்டி (காகபுஜண்டர்) சித்தரை சந்திக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார்.

காகபுஜண்டரை சந்தித்த கருடன்

காக வடிவில் வாழ்ந்த காகபுஜண்டர், காலத்தின் மாற்றங்களால் பாதிக்கப்படாத மனநிலையையும், பரம்பொருளின் உண்மையை நேரடியாக உணர்ந்த அனுபவத்தையும் பெற்றிருந்தார். அவர் அவருடைய ஆசிரமத்தை அடைந்த கருடன், மிகுந்த பணிவுடன் வணங்கி தனது சந்தேகங்களை முன்வைத்தார்.

“முனிவரே, இந்த உலகில் பிறந்தவர்கள் அனைவரும் இறக்கிறார்கள். ஆனால் மரணம் ஏன் மனிதர்களுக்கு இவ்வளவு பயத்தை உண்டாக்குகிறது? மரணத்தை வெல்ல முடியுமா? தர்மமாக வாழ்பவர்களுக்கும் ஏன் துன்பம் வருகிறது? இறைவனை தவறாமல் வழிபடுபவர்களுக்குக்கூட ஏன் சோதனைகள் ஏற்படுகின்றன?” என்று கேட்டார்.

கருடனின் கேள்விகளைக் கேட்ட காகபுஜண்டர் புன்னகையுடன் அவனை நோக்கி, “கருடா, நீ கேட்பது உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனின் மனதிலும் எழும் கேள்விதான். ஆனால் இதற்கான விடையை உணர்ந்தவர்கள் மிகவும் சிலரே. மரணத்தை யாராலும் வெல்ல முடியாது. ஏனெனில் பிறந்த ஒவ்வொரு உடலுக்கும் ஒரு முடிவு உண்டு. ஆனால் மரண பயத்தை வெல்ல முடியும். உடல் என்பது ஐம்பூதங்களால் உருவான ஒரு கருவி மட்டுமே. அது காலம் வந்தவுடன் இயற்கையோடு கலந்துவிடும். ஆனால் ஆத்மா பிறப்பதும் இல்லை, இறப்பதும் இல்லை. அது நித்தியமானது. இதை உணர்ந்தவனுக்கு மரணம் ஒரு முடிவாகத் தோன்றாது; புதிய பயணத்தின் தொடக்கமாகவே தெரியும்.

கர்மாவின் விளைவு

மனிதன் அனுபவிக்கும் இன்பமும் துன்பமும் இறைவன் விருப்பப்படி மட்டும் வருவதில்லை. அவன் செய்த கர்மாவின் விளைவாகவே வருகின்றன. நல்ல செயல்கள் புண்ணியத்தைத் தருகின்றன. தீய செயல்கள் பாவத்தைத் தருகின்றன. இந்த இரண்டிற்கும் ஏற்ப வாழ்க்கை நகர்கிறது.

தர்மமாக வாழ்பவர்களுக்குக் கூட துன்பம் வரலாம். ஆனால் அந்தத் துன்பம் அவர்களை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும். அதர்மமாக வாழ்பவர்களுக்கு வரும் சுகம் நிரந்தரமல்ல. அவர்களுடைய கர்ம பலன் முடிந்தவுடன் அதன் விளைவுகளை அவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டியதுதான்.

எமதர்மன் குறித்து மனிதர்கள் தவறாக நினைக்கிறார்கள். அவர் கொடியவர் அல்ல. உயிர்களைப் பறிப்பதற்காக மட்டும் இருப்பவரும் அல்ல. அவர் பரம நீதிபதி. ஒவ்வொரு உயிரும் செய்த கர்மாவுக்கு ஏற்ற பலனை வழங்குபவர். தர்மம் தவறாமல் வாழ்ந்தவர்களுக்கு எமனிடம் பயப்பட வேண்டிய காரணமே இல்லை. அவர்களை அவர் கருணையுடனும் நீதியுடனும் வழிநடத்துவார்.

மனம் தெளிந்த கருடன்

மனிதனை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வது எமன் அல்ல, மனிதனின் பேராசை, அகந்தை, பொய், அநீதி, கோபம், பொறாமை போன்ற குணங்கள்தான். அதேபோல் மனிதனை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்வது அவனுடைய சத்தியம், தர்மம், கருணை, பக்தி மற்றும் தன்னலமற்ற வாழ்க்கை. இறைவனிடம் முழுமையாக சரணடைந்து வாழ்பவனுக்கு மரணமும் ஒரு பயங்கரமான நிகழ்வு அல்ல. அது அவனை இறைவனின் திருவடிகளுக்குக் கொண்டு செல்லும் புனிதமான வாயில். உடல் அழிந்தாலும் ஆத்மா தனது பயணத்தைத் தொடர்கிறது. ஆத்மாவின் உண்மையை அறிந்தவன் வாழ்விலும் மரணத்திலும் சமநிலையோடு இருப்பான்” என்று விளக்கமாக எடுத்துரைத்தார்.

இந்த உபதேசங்களைக் கேட்ட கருடனின் மனம் தெளிந்தது. இதுவரை அவரைப் பயமுறுத்திய மரணத்தின் ரகசியம் புரிந்தது. வாழ்க்கையின் பெருமை நீண்ட நாட்கள் வாழ்வதில் இல்லை; ஒவ்வொரு நாளும் தர்மத்துடனும் உண்மையுடனும் இறைநம்பிக்கையுடனும் வாழ்வதில்தான் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தார்.

காகபுஜண்டரை வணங்கி, “இன்று என் அறியாமை நீங்கியது. மரணத்தை வெல்ல முயற்சிப்பதைவிட, மரண பயத்தை வென்று தர்ம நெறியில் வாழ்வதே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் என்பதை அறிந்தேன்,” என்று கூறினார்.

நித்திய ஆனந்தத்திற்கு வழி

உடனே காகபுஜண்டர் கருடனை ஆசீர்வதித்து, “உலகில் வாழும் அனைவரிடமும் இந்த ஞானத்தைப் பகிர்ந்துகொள். மரணத்தை நினைத்து அஞ்சுபவர்களுக்கு ஆத்மாவின் உண்மையை எடுத்துரைத்து, தர்மத்தின் வழியில் வாழ்வதே நித்திய ஆனந்தத்திற்கு வழி என்பதை உணர்த்துவாயாக,” என்றார்.

அன்றிலிருந்து கருடன் மரணத்தைப் பற்றிய அச்சத்தை முற்றிலும் விட்டுவிட்டு, பிறப்பு–இறப்பின் சுழற்சியைத் தாண்டும் ஞானமே மனித வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய செல்வம் என்பதை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கத் தொடங்கினார்.

காகபுஜண்டரின் உபதேசங்கள் ஆன்மிக உலகில் உயர்ந்த ஞானமாகப் போற்றப்படுகின்றன.

27500 Daughters

Meet the man with 27,500 daughters

That’s what they call him – Appa.

His real name? KP Ramaswamy. Owner of KPR Mills, Coimbatore. A textile baron by profession. A father figure by choice.

While corporate honchos talk about employee retention, cost-cutting, and bottom lines, this man is busy transforming lives.

How? By turning mill workers into graduates. By making education their stepping stone to a better life.

It all started with a simple request. A young girl at his mill once told him – 

"Appa, I want to study. My parents pulled me out of school because of poverty, but I want to study further."

That one sentence changed everything.

Instead of giving his workers just a paycheck, he decided to give them a future.

He set up a full-fledged education system – right inside the mill.

📌 Four-hour classes after an eight-hour shift.

📌 Classrooms, teachers, a principal, even a yoga course.

📌 All fully funded. No strings attached.

And the result?

🚀 24,536 women have earned their 10th, 12th, UG, and PG degrees.

🚀 Many are now nurses, teachers, police officers.

🚀 20 gold medallists from Tamil Nadu Open University this year alone.

Now, you’d expect a businessman to worry about attrition. What if these women leave? What about workforce stability?

Here’s what KP Ramaswamy says – 

"I don’t want to keep them in the mill and waste their potential. They are here because of poverty, not by choice. My job is to give them a future, not a cage."

And that’s exactly what he does….

They leave. They build careers. And then? They send more girls from their villages to the mill. The cycle continues.

This isn’t just a CSR initiative. This is Human Resource Development in its truest sense.

At a recent convocation, 350 women received their degrees. And KP Ramaswamy made an unusual request –

"If you or your friends can hire them, it will give other girls the hope to study further."

Think about it. A man running a multi-crore empire isn’t asking for business. He’s asking for jobs – for his workers.

How often do we see this?

This story isn’t just about KPR Mills. It’s a lesson in leadership, in corporate ethics, in nation-building.

B-Schools should teach this.

HR professionals should study this.

And the world needs to know this.

ஏகாதசி விரதம்

"கடவுளுக்குப் போய் ஏன் சாப்பாடு வேணாம்னு சொல்லி உடம்பை வருத்திக்கணும்? ஏகாதசி அன்னைக்கு சாப்பிடாம இருந்தா சாமிக்கு சந்தோஷம் வருமா?" என்று இன்றைய மாடர்ன் தலைமுறை பல நேரங்களில் கிண்டலாகக் கேட்பதுண்டு.

ஆனால், கடவுள் பெயரால் நம் முன்னோர்கள் வகுத்து வைத்த இந்த 'ஏகாதசி விரதத்திற்குப்' பின்னால், சமீபத்தில் மருத்துவ உலகின் உயரிய விருதான நோபல் பரிசையே (Nobel Prize) தட்டிச் சென்ற ஒரு மாபெரும் அறிவியல் ரகசியம் மறைந்திருக்கிறது என்று சொன்னால் நம்ப முடிகிறதா?

ஆம்! 2016-ஆம் ஆண்டு, ஜப்பான் நாட்டைச் சேர்ந்த யோஷினோரி ஓசுமி (Yoshinori Ohsumi) என்ற விஞ்ஞானிக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. அவர் கண்டுபிடித்த மாபெரும் மருத்துவ உண்மையின் பெயர் "ஆட்டோஃபேஜி" (Autophagy). இதன் அர்த்தம் 'தன்னைத் தானே உண்ணுதல்'.

அதாவது, ஒரு மனிதன் தொடர்ந்து 14 முதல் 16 மணி நேரம் வரை எந்த உணவும் உட்கொள்ளாமல் உடலைப் பட்டினி போடும்போது, மனித உடலுக்குத் தேவையான ஆற்றல் கிடைக்காமல் போகிறது. அப்போது, உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு போராட்டமாக, உடலுக்குள் இருக்கும் ஆரோக்கியமான செல்கள், அங்குள்ள கெட்டுப்போன, முதிர்ச்சியடைந்த மற்றும் கேன்சரை (Cancer) உருவாக்கக் கூடிய நச்சு செல்களை உணவாகத் தின்ன ஆரம்பிக்கின்றன! இதனால் மனித உடலுக்குள் இருக்கும் ஒட்டுமொத்த கழிவுகளும் எந்த ஒரு மருத்துவச் செலவும் இல்லாமல் தானாகவே சுத்தமாகி, உடல் முழுமையாகப் புத்துணர்ச்சி அடைகிறது. இது தான் அந்த நோபல் பரிசு பெற்ற கண்டுபிடிப்பு.

ஆனால், இதைத் தான் பல ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பே நம் தமிழ் சித்தர்கள் 'ஏகாதசி விரதம்' என்ற பெயரில் நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டுப் போனார்கள்!

சரி, எதற்காகச் சரியாக ஏகாதசி அன்று மட்டும் பட்டினி கிடக்க வேண்டும்? வேறு நாளில் இருக்கக் கூடாதா? அங்குதான் தமிழனின் பிரம்மாண்டமான வானியல் (Astronomy) அறிவு வேலை செய்கிறது. அமாவாசை மற்றும் பௌர்ணமி முடிந்து வரும் 11-வது நாளான ஏகாதசி அன்று, பூமியின் வளிமண்டல அழுத்தம் (Atmospheric Pressure) மிக மிகக் குறைவாக இருக்கும். அந்த நாளில் உணவு உட்கொண்டால் செரிமானக் கோளாறுகள் ஏற்படும் என்பதையும், மூளையின் செயல்பாட்டைக் கூர்மையாக்க அதுவே சரியான நாள் என்பதையும் துல்லியமாகக் கணித்தார்கள்.

சாதாரண மக்களிடம் போய் 'ஆட்டோஃபேஜி', 'செல் சுழற்சி' என்று விஞ்ஞானம் பேசினால் யாருக்கும் புரியாது என்பதால், அந்த மாபெரும் மருத்துவ அறிவியலை இறைவனோடு இணைத்து 'விரதம்' என்று வாழ்வியலாக மாற்றிக் கொடுத்தார்கள் நம் முன்னோர்கள்.

இன்றைக்குக் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் செலவு செய்து வெளிநாட்டவர்கள் கண்டுபிடிக்கும் விஷயங்களை, நாம் என்றைக்கோ பின்பற்றி விட்டுப் பழசு என்று தூக்கிப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். இனியாவது ஏகாதசி விரதம் இருந்தால் முட்டாள்தனம் என்று சொல்லாதீர்கள்; அது நோபல் பரிசு பெற்ற ஒரு தலைசிறந்த மெடிக்கல் ட்ரீட்மென்ட்!

நீங்க ஏகாதசி அன்னைக்கு விரதம் இருக்குற பழக்கம் உள்ளவரா? அல்லது இந்த அறிவியல் உண்மை உங்களுக்கு இப்போ தான் தெரியுமா?

கடுக்காய் தின்றால்

கடுக்காய் தின்றால் மிடுக்காய் வாழலாம்

கடுக்காய் தின்றால் மிடுக்காய் வாழலாம்!!!!

26 நோய்களுக்கும் தீர்வளிக்கும் ஒரே மூலிகை காய்! – தினசரி ஒரு ஸ்பூன் போதுங்க.. (நம்புங்க சார்)

சித்த‍ மருத்துவம் குறிப்பிடும் எந்த ஒரு மூலிகையிலும் நீங்கள் எடுத்துக் கொண்டாலும் அதில் பக்க‍ விளைவுகளோ அல்ல‍து பின் விளைவுகளோ கிடை யாது. அந்த வரிசையில் 26 (இருபத்தி ஆறு) விதமான நோய்களுக்கும் ஒரே மருந்தாக தீர்வளிக்கும் வல்ல‍மை கொண்ட ஓர் அதிசய மூலிகைத்தான் இங்கு நாம் பார்க்க‍ விருக்கிறோம்.

இம்மூலிகை காயால் குணமாகும் நோய்களை முதலில் பார்ப்போம்.

1. கண் பார்வைக் கோளாறுகள்

2. காது கேளாமை

3. சுவையின்மை

4. பித்த நோய்கள்

5. வாய்ப்புண்

6. நாக்குப்புண்

7. மூக்குப்புண்

8. தொண்டைப்புண்

9. இரைப்பைப்புண்

10. குடற்புண்

11. ஆசனப்புண்

12. அக்கி, தேமல், படை

13. பிற தோல் நோய்கள்

14. உடல் உஷ்ணம்

15. வெள்ளைப்படுதல்

16. மூத்திரக் குழாய்களில் உண்டாகும் புண்

17. மூத்திர எரிச்சல், கல்லடைப்பு

18. சதையடைப்பு, நீரடைப்பு

19. பாத எரிச்சல், மூல எரிச்சல்

20. உள்மூலம், சீழ்மூலம், ரத்தமூலம், பௌத்திரக் கட்டி

21. ரத்தபேதி

22. சர்க்கரை நோய், இதய நோய்

23. மூட்டு வலி, உடல் பலவீனம்

24. உடல் பருமன்

25. ரத்தக் கோளாறுகள்

26. ஆண்களின் உயிரணுக்களின் குறைபாடுகள்

மேற்கண்ட 26 வகையான நோய்களுக்கும் ஒரே மருந்து சித்த‍ மருத்துவத்தில் மட்டுமே உண்டு. இது ரொம்ப எளிமைதானுங்க. 

நாட்டு மருந்து கடைகளில் கடுக்காயை வாங்கி அதனுள் இருக்கும் பருப்பை நீக்கிவிட்டு, அதன்பிறகு அதனை நன்றாக தூள் தூளாக அரைத்து வைத்துக் கொண்டு, தினமும் ஒரு ஸ்பூன் அளவு வீதம் இரவு உணவுக்குப் பின் தண்ணீரில் கலந்து சாப்பிட்டு வர, மேற்கண்ட 26நோய்களில் இருந்து முற்றிலும் விடுபட் டு, நோயில்லா பெரு வாழ்வுடன் இளமையாகவும் வாழ்ந்து வாழ்க்கையை சுகமாக அனுபவியுங்கள்.